Si, a verdade é que non debiamos facer publicidade pero neste caso é razoable...imos intentar extraer da Cola Cola iso que fai a uns a busquen e outros a detesten: a cafeína.
O proceso danos a posibilidade de aprender un par de cousiñas de física e un par de cousiñas de química...
Para o nosa experiencia empregamos o contido dunha lata de 33cL, evidentemente CON CAFEÍNA.
A primeira parada no camiño fixémola da mana da química. Confirmamos as lendas urbanas que fan da Coca Cola un bo axente de limpeza de óxidos ou similares...porque a medida do seu pH certificou o seu carácter ácido...e non precisamente un ácido moi débil porque os valores estamos arredor de 3-4 (lembrade que nesta escala o 7 representa a neutralidade e os valores próximos a cero son os máis ácidos, xa digamos que perigosamente ácidos.
Nestas condicións o mellor será proceder á súa neutralización e para iso empregamos algo que actuara como o seu contrario, que quimicamente falando implica usar unha base como o bicarbonato de sodio.
A neutralización foi instantánea. As burbullas provocadas polo dióxido de carbono liberado así o parecía indicar e o pH subindo a 7-8 confirmou as sospeitas.
Xa tiñamos a Coca Cola preparada así que..."padentro"
O sitio onda se vai a desenvolver o proceso clave é un recipiente curioso en forma de pera; chámase FUNIL DE DECANTACIÓN.
O seu deseño vainos permitir observar mellor todos os detalles.
O que imos facer é moi simple. Introduciremos outro disolvente no funil para que se xunte coa Coca Cola, pero ten que ser un disolvente especial. Non se poderá mesturar coa Coca Cola, ten que ter unha densidade diferente e último e máis importante: ten que disolver mellor a cafeína que a propia Coca Cola.
Esencialmente esta bebida é case que na súa totalidade AUGA, polo tanto buscamos un disolvente orgánico. Empregaremos TETRACLORURO DE CARBONO.
Cando introducimos este disolvente orgánico vemos claramente como queda na parte inferior do funil porque é máis denso.
O seguinte paso: moi importante, axitar ben, para que auga e tetracloruro entren en contacto e a cafeína teña a oportunidade de "saltar" da auga da Coca Cola ao tetracloruro de carbono.
Nos primeiros instantes, tras deixar o funil en repouso, fórmase unha emulsión
Pero non hai que esperar moito para ver unha clara separación de fases.
Así que toca separar as fases e para iso abrimos a chave de paso para que a fase orgánica caia no cristalizador.
Para optimizar o proceso repetimos o proceso por se quedaba algo de cafeína sen extraer
Xuntamos as fases orgánicas dos diferentes lavados no cristalizador e só quedaba...ESPERAR. Iso que tanto nos axuda pero que tan pouco nos gusta, a PACIENCIA.
Pois si, tocaba esperar para que o tetracloruro de carbono se evaporase e deixase á vista no fondo do cristalizador eses cristaliños que probasen a existencia de cafeína na Coca Cola. Pero para iso temos que esperar ata o xoves a ver se esta molécula orgánica non nos sae moi tímida e se deixa ver...
Pois, efectivamente obtivemos os desexados cristais. Non foron moitos nin se puido catalogar como unha crsitalización marabillosa, pero suficiente para comprobar a formación das agullas cristalinas características da cafeína.
Para observalas foi de gran axuda a lupa electrónica que conectamos ao ordenador.
A continuación deixamos unhas poucas instantáneas que dan fe dos resultados.
